سه سال پیش در همین روزها (22 فوریه) فیلمی از بی بی سی فارسی پخش شد که سندی مهم در جنایات حکومت ایران به حساب می آید. گذشته از اهمیت انتشار این فیلم، نحوه نمایش آن و حذف و سانسورهای احتمالی آن ذهن آدم را به سمت تردیدهایی اساسی در مورد این شبکه خبری فرو می برد. چرا هشت ماه پس از انتخابات؟ چرا تنها 8 دقیقه از فیلم؟ چرا فیلمی که وزارت اطلاعات تهیه کرده؟ چرا فیلم هایی که دانشجوها با تلفن های شخصی شان گرفته اند نه؟ و خیلی چراهای دیگر.
نکته جالب اینجاست که این فیلم در شرایطی نمایش داده شد که نیروی انتظامی و سپاه هر یک به نحوی تلاش می کردند تا ماجرا را گردن دیگری بیاندازند. آنچه در این کلیپ کوتاه هشت دقیقه ای 2 بار از زبان گزارشگر بی بی سی بیرون می آید این است که بسیجی ها پلیس را متقاعد می کنند که نزن و بعد صداهایی می شنوی که تو را به امام حسین نزن. حال آنکه گفتگویی کوتاه با شاهدان عینی فجایع کوی نشان می دهد که توحش و اقدامات منجر به مرگ، بیش از پلیس از سوی بسیج صورت گرفته. در مجموع احساس می کنم نحوه انتشار فیلم به گونه ای است که خون را از بدن آلوده لباس شخصی های ولایتمدار پاک کند و توپ را در زمین پلیس بیاندازد
http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2010/02/100222_iran_l19_kooy_tehran_university.shtml
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر